“तू प्रेम गं काय समजणार.... तू विचारच समजू नाही शकत, तर भावना काय समजणार; तू दुरावाच समजू नाही शकत, ... तर विरह गं काय समजणार; गाणंच कधी ऐकत नाही, तू गझल काय गं समजणार; तूला प्रणयच माहित नाही, तू प्रेम गं काय समजणार....! पीडाच अंगी झेलत नाही, तर बोच काय समजणार; अश्रूच जर माहित नाही, तर दव थेंब काय समजणार; तूला उमलणच माहित नाही, तर यौवन बहर काय समजणार; तूला प्रणयच माहित नाही, तू प्रेम गं काय समजणार....! 
तूला प्रतीक्षाच माहित नाही, उशीर गं तू काय समजणार, हरवलच नाही कधी काही, तर गवसणं काय समजणार; कधी रागवतच नाहीस, तू रुसणं काय समजणार; तूला प्रणयच माहित नाही, तू प्रेम गं काय समजणार...! हर क्षण सारखा वाटणारी तू, कातर सांज काय समजणार; कधी काटेच बघितले नाहीस, तू प्रेम टोच कशी समजणार; कधी उसवता श्वासच घेतला नाहीस, पडल्या हृदयी,खोच काय समजणार; तूला प्रणयच माहित नाही, तू प्रेम गं काय समजणार...! उमलणच तूला माहित नाही, तू पालवी गं काय समजणार; अंगी शहारते काटेच नाही समजत, तू मखमली शेवाळ काय समजणार; तूला दुरावाच माहित नाही, तर तू जवळीक काय समजणार; तूला प्रणयच माहित नाही, तू प्रेम गं काय समजणार...! कोरड्या आयुष्यी रमणारी तू, तूला मदनी ओलावा काय समजणार, स्वतःचीच असलेली स्तीतप्रज्ञ तू, प्रेमात वेडावणं तू काय समजणार; प्रणयी पातळीस अजाण तू, शृंगारी उच्चांक काय समजणार; तूला प्रणयच माहित नाही, तू प्रेम गं काय समजणार

गूगल ऐडवर्ड्स

 
Top